Het portret toont een jonge vrouw, zittend in profiel tegen een serene, bijna klinische, groene achtergrond. Haar blik is naar buiten gericht, verzonken in gedachten, of misschien observeert ze gewoon iets buiten het kader; De kunstenaar gebruikt licht en schaduw om haar vorm te boetseren, waarbij de ronding van haar nek en de delicate structuur van haar gezicht worden benadrukt; Ik ben aangetrokken door de bijna aarzelende manier waarop ze haar hand op de stoel legt. De keuze van de kleuren – de diepe blauwen en groenen, gecompenseerd door de levendige gelen en hints van wit – creëert een gevoel van zowel kalmte als intrige. Het is als een moment dat is opgeschort in de tijd, een stille contemplatie te midden van het dagelijks leven.