Deze delicate tekening toont een vrouw van achteren en straalt gratie en elegantie uit door minimalistische maar expressieve lijnen. De kunstenaar gebruikt vaardig een combinatie van vloeiende inktstreken en subtiele sepia- en aardetinten om de silhouet zachtheid en diepte te geven. De lange, vloeiende rok buigt sierlijk en leidt het oog omhoog, waarbij een verfijnde houding wordt benadrukt. Het hoofd, met een ingewikkeld kapsel, helt lichtjes en suggereert een moment van stille overdenking. De minimalistische achtergrond versterkt de aanwezigheid van de figuur en laat haar contemplatieve rust weerklinken.

De compositie met het spaarzame gebruik van kleur en lijn nodigt uit tot een intieme beleving, waarbij elke fijne lijn de gevoelige observatie van de kunstenaar van de menselijke vorm en beweging onthult. Het werk drukt een rustige, persoonlijke emotie uit en voert de kijker terug naar een tijdperk van verfijnde mode en subtiele sociale gratie. De historische context verwijst naar de esthetiek van het begin van de 20e eeuw, toen vrouwelijkheid werd vastgelegd door elegante en vereenvoudigde schetsen, waardoor dit stuk een tijdloos getuigenis is van de kunst van het stille portret.