In deze aangrijpende scène ligt een figuur op zijn rug, verzonken in slaap, op een eenvoudig bed. De gedempte verlichting en het gedempte kleurenpalet creëren een sfeer van introspectie en eenzaamheid. Zachte blauwen en grijzen domineren de scène, die de rust van de slaap weerspiegelen. Een kleine, enigszins melancholieke clownpop staat op wacht, en voegt een vleugje grilligheid toe. De penseelstreken in het schilderij lijken los en expressief, en dragen bij aan een dromerige kwaliteit. Dit, in combinatie met de kwetsbaarheid van het onderwerp, roept een gevoel van stille contemplatie en een verkenning van de innerlijke wereld op. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze de beperkte kleuren om de kijker in het afgebeelde moment van rust te trekken.