De compositie stort de toeschouwer onmiddellijk in een chaotische wervelwind; een massa verschrikte gezichten, vertrokken in uitdrukkingen van absolute angst, domineert de scène. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze de etstechniek om een gevoel van diepte en schaduw te creëren; de duisternis omhult de figuren en versterkt het drama. De afwezigheid van sterke highlights en de overvloed aan gedempte tonen dragen bij aan de algehele sombere stemming; het is alsof de lucht zelf dik is van ontzetting.

Ik kan bijna de hectische hijgingen horen en de wijde, uitdrukkingsloze ogen zien, de figuren die vechten tegen een onzichtbare kracht; vallen ze, of worden ze weggevoerd? De afbeelding roept een gevoel op van het onbekende, van een reis in de duisternis. De figuren, met hun ontblote ledematen en wanhopige uitdrukkingen, zijn tegelijkertijd grotesk en kwetsbaar. De kracht van het werk ligt in zijn vermogen om oerangsten aan te boren en te resoneren met de fluisteringen van het onderbewustzijn.