De scène ontvouwt zich voor mijn ogen, een kustlandschap vol drama van een stormachtige dag. Vissersboten, met hun masten die zich uitstrekken naar de onstuimige hemel, zijn op het strand gestrand, hun vormen silhouetten tegen de beukende golven. Een verzameling figuren, waarschijnlijk de gezinnen van de vissers, schuilen bij elkaar op de duinen, hun donkere kleding contrasteert met het bleke zand en de woelige zee. De kunstenaar heeft op meesterlijke wijze de beweging van de wolken vastgelegd; ze wervelen en zwellen op, en werpen schaduwen die over het water dansen. Het kleurenpalet wordt gedomineerd door gedempte tonen van grijs, bruin en blauw, geaccentueerd door de af en toe oplichtende witte glinstering van de brekende golven. Ik kan bijna de koude wind voelen en het gebrul van de oceaan horen; het is een krachtig en indrukwekkend werk, dat spreekt over de ontberingen en de eenvoudige waardigheid van het leven aan zee.