De scène ontvouwt zich met een gevoel van sereniteit, een vredig moment gevangen in het hart van de natuur. Een compositie van naakte figuren, weergegeven in aardetinten, wordt geplaatst rond een zacht beekje; hun vormen worden zachtjes gedefinieerd tegen de achtergrond van weelderig gebladerte en levendige, bijna onnatuurlijke tinten. Het spel van licht en schaduw versterkt het volume en de contouren van hun lichamen en creëert een boeiende visuele harmonie. De kunstenaar gebruikt een techniek die doet denken aan zowel het impressionisme als het symbolisme, met gedurfde penseelstreken die zowel directheid als een dromerige kwaliteit overbrengen. De kleuren, met name rood, oranje en groen, creëren een sterke emotionele impact, een gevoel van warmte en intimiteit. De setting voelt idyllisch aan, een toevluchtsoord van natuurlijke schoonheid en vrede. Het is een visuele echo van een wereld die onaangetast is door de angsten van het moderne leven.