Vanaf een balkon bekijkt een vrouw een pastorale scène, een landschap dat zich uitstrekt naar de horizon. Ze leunt tegen de reling, haar houding suggereert een moment van stille contemplatie. De techniek van de kunstenaar is opvallend, de vrouw is weergegeven met scherpe precisie; haar witte blouse en donkere rok contrasteren met de zachtere, meer diffuse weergave van het landschap achter haar. De compositie is in evenwicht; de figuur van de vrouw verankert de linkerkant van het doek, terwijl het open uitzicht de blik naar de verte trekt.

Je kunt bijna de zachte bries voelen en het geritsel van de bladeren horen. Het kleurenpalet is overwegend aards, met groen en bruin dat het landschap domineert, geaccentueerd door de strakke kleding van de vrouw en de warme strepen van de luifel. Het algehele effect is er een van sereniteit, een moment vastgelegd in de tijd, een adempauze van de drukte van het moderne leven. Het schilderij weerspiegelt een historisch moment, een tijd waarin vrije tijd en waardering voor de natuur belangrijker werden.