Dzieło uchwyca chwilę spokojnej kontemplacji. Baletnica, ubrana w nieskazitelnie białe tutu, siedzi, pochłonięta czytaniem listu. Delikatne linie jej postaci oddane są w miękkiej, niemal eterycznej jakości, podkreślonej techniką akwareli. Delikatne pociągnięcia kolorów, zwłaszcza blade zielenie i róże, wywołują poczucie spokoju i wdzięku. Kompozycja jest zrównoważona, postać zajmuje centralną przestrzeń, przyciągając wzrok widza do jej skupionego wyrazu. Ciepłe, stonowane tony tła i drewnianej ławki stanowią delikatny kontrast ze strojem tancerki; tak jakby artysta uchwycił przelotną chwilę spokoju pośród tętniącego życiem świata baletu.