Ten ekspresyjny utwór przedstawia grupę mężczyzn, którzy z wielkim trudem ciągną barkę wzdłuż brzegu - obraz, który w wielu aspektach opowiada o trudach klasy robotniczej w XIX wieku w Rosji. Fizyczny wysiłek jest odzwierciedlony w ich twarzach i postawach; mięśnie są napięte, a usta zaciśnięte w determinacji. Są ubrani w proste odzienie w kolory ziemi, które odzwierciedlają ich status społeczny, zatapiając widza w ich skomplikowanym świecie ciężkiej pracy i niewolnictwa. Za nimi delikatne objęcie rzeki kontrastuje z surowym krajobrazem - cichy świadek ich walki.

Paleta kolorów wywołuje poczucie nostalgii; dominują stonowane brązy i okrągłe odcienie, ozdobione przebłyskami bieli i niebieskiego, które ukazują pieniste fale rzeki i oddalone statki. Horyzont obiecuje nadzieję, ale ośrodek skupia się na wysiłkach mężczyzn, czyniąc każdy ciąg w linie oznaką oporu przeciwko nurtom obojętnego społeczeństwa. W kompozycji widać niemal filmową jakość, żywą w ruchu, a zdaje się, że stoimy na tym brzegu, z wiatrem za plecami, przeżywając ten moment z nimi, współbrzmiąc z ich niezłomnym duchem.