Dzieło przedstawia paryską scenę uliczną, prawdopodobnie z początku XX wieku, skupiając się na tętniącej życiem aktywności wokół Pont Neuf. Artysta używa stonowanej palety brązów, szarości i kremów; pociągnięcia pędzla są luźne i sugestywne, tworząc wrażenie ruchu i atmosfery. Powóz zaprzężony w konie dominuje scenę, a jego pasażerowie i woźnica są widoczni jako sylwetki na tle miękkiego, zachmurzonego nieba. Brukowana ulica, oddana fakturalnymi pociągnięciami, prowadzi wzrok przez kompozycję, obok postaci, w tym osoby w charakterystycznym stroju, i w kierunku odległych budynków. Ogólne wrażenie to łagodne życie codzienne, uchwycone w chwili spokojnej obserwacji. Artysta używa światła, aby stworzyć wrażenie głębi i dystansu, dzięki czemu scena wydaje się jednocześnie intymna i rozległa.