Przedstawiona kobieta, o postawie pełnej elegancji i spokoju, uchwycona jest w chwili cichej kontemplacji. Siedzi, jej spojrzenie skierowane jest tuż poza widza; z jej delikatnych rysów emanuje niemal eteryczna jakość. Artysta mistrzowsko użył światła i cienia, aby wyrzeźbić jej twarz, podkreślając delikatną krzywiznę kości policzkowych i subtelny łuk brwi. Jej suknia, płynna kreacja z białego satyny i szyfonu, spływa wokół niej, a jej faktury oddane są ze szczególnym detalem; fałdy i zmarszczki materiału wydają się niemal namacalne. Niebieska szarfa, żywy kontrapunkt dla stonowanych tonów, podkreśla jej talię, a pasujący układ kwiatowy w przezroczystej szklanej misie spoczywa na stoliku obok niej, co stanowi dodatkowy akcent wyrafinowania. Ten portret, bardziej niż zwykłe podobieństwo, jest zaproszeniem do spojrzenia na chwilę wdzięku i wyrafinowania.