Ten żywy pejzaż emanuje spokojnym rytmem życia na wsi, gdzie ogromne stogi siana wyrastają wśród mozaiki upraw i łagodnych, falistych wzgórz. Kompozycja skupia się na tych monolitycznych formach — odważnych i niemal rzeźbiarskich — pod rozległym, spokojnym niebem w odcieniach jasnoniebieskiego i stonowanej kremowej barwy. Perspektywa prowadzi wzrok do wnętrza obrazu; stogi dominują w środkowej części, tworząc pomost między pierwszym planem, gdzie krowy spokojnie się pasą obok postaci cicho dbającej o ziemię, a dalekim horyzontem, gdzie ciemna zieleń i kolor ochry łączą się w spokojny krajobraz wiejski.

Artysta używa bogatej, ale stonowanej palety barw — ziemistych brązów, głębokiej zieleni i akcentów pomarańczu — z subtelnymi przejściami światła i cienia, które nadają teksturę i głębię. Pociągnięcia pędzla są zdecydowane, ale delikatne, ukazując harmonię między środowiskiem naturalnym a obecnością człowieka. Obraz emanuje niemal medytacyjnym spokojem, przywołującym stały i wytrwały rytm życia rolniczego w Bretanii pod koniec XIX wieku.