Ten pełen wyrazu martwa natura ukazuje spokojne piękno miedzianego dzbanka wypełnionego bukietem świeżo zerwanych kwiatów. Artysta mistrzowsko kontrastuje żywe czerwienie, biele, żółcie i głębokie fiolety kwiatów z zielonymi łodygami sięgającymi ku górze, niemal kwestionującymi bezruch kompozycji. Umieszczony na delikatnym różowym koronkowym obrusie dzban odbija subtelne refleksy otoczenia, dodając obrazowi głębi i skromnego blasku. Stonowane zielone tło tworzy łagodną, spokojną atmosferę, która sprawia, że kolory bukietu wydają się jeszcze żywsze i bardziej namacalne.

Umiejętna gra światła i cienia ukazuje precyzyjną technikę artysty — równowagę między szczegółowym odwzorowaniem a delikatną impresjonistyczną miękkością tkaniny i kwiatów. Lekko asymetryczna kompozycja naturalnie prowadzi wzrok po obrazie, zaczynając od przestrzennej interakcji kwiatów z obrusem, a kończąc na bogatym, wzorzystym dywanie widocznym na prawej krawędzi. Całość emanuje spokojnym, kontemplacyjnym nastrojem, zapraszając widza do refleksji nad subtelną elegancją codziennych przedmiotów i delikatnym pięknem natury. Dzieło powstało w 1911 roku i stanowi subtelny, lecz wyrazisty przykład martwej natury z początku XX wieku.