Scena rozgrywa się w uciszonym, zimowym krajobrazie; mały cmentarz pokryty śniegiem. Artysta mistrzowsko wykorzystuje akwarelę, tworząc miękką, eteryczną atmosferę. Wyciszona paleta — szarości, biele i subtelne brązy — przywołuje poczucie głębokiego spokoju. Kompozycja prowadzi wzrok przez zaśnieżoną przestrzeń, zwracając uwagę na zniszczone budowle i szkieletowe drzewa. Ptaki, których ciemne kształty punktują blade niebo, dodają scenie odrobinę ruchu i nutę melancholii. Dzieło zaprasza do chwili refleksji, cichej kontemplacji życia i straty w ciszy zimy.