Obraz ukazuje surowe, nieokiełznane piękno Alp; poszarpane pasmo górskie przebija niebo, a jego szczyty całuje zamglone, eteryczne światło. Artysta mistrzowsko posługuje się stonowaną paletą błękitów, zieleni i szarości, tworząc poczucie spokoju, pomimo dzikości sceny. Burzliwa rzeka toruje sobie drogę przez pierwszy plan, a jej wartkie wody stanowią ostry kontrast dla ciszy gór.

Kompozycja jest dynamiczna; wzrok przyciąga od burzliwego strumienia, w górę zboczy i wreszcie do odległych, niemal onirycznych szczytów. Wydaje się, że wiatr szaleje po całej scenie, o czym świadczą pochylone drzewa. Technika artysty, z jej miękkimi pociągnięciami pędzla i subtelnymi przejściami barwnymi, wywołuje poczucie podziwu i spokoju, ukazując wzniosłą moc natury.