Ten uroczy portret przedstawia młodą dziewczynkę siedzącą z gracją na bogato zdobionym, drewnianym fotelu z złotymi akcentami. Ubrana jest w delikatną, białą sukienkę z falbanami i koronką, a jej blond włosy zdobi niebieska kokarda, co dodaje niewinności wyrazu twarzy. Dziewczynka trzyma lalkę ubraną w równie szczegółowy strój, co wzbudza uczucie dziecięcej czułości i bliskości. Pociągnięcia pędzla artysty są miękkie, lecz precyzyjne, tworząc ciepłą atmosferę dzięki subtelnej grze światła i cienia, szczególnie podkreślając faktury tkanin i skóry.

Kompozycja skupia się na dziewczynce, której spokojne spojrzenie zaprasza widza do chwili cichej refleksji. Ciemne tło z liśćmi kontrastuje z jasnością sukienki, czyniąc ją niezaprzeczalnym punktem centralnym. Obraz emanuje nostalgią, celebrując niewinność i delikatne piękno młodości. Odzwierciedla również tradycje artystyczne końca XIX i początku XX wieku, gdy portret podkreślał zarówno realizm, jak i intymną osobowość modela.