Autoportret ten jest głęboko poruszającym dziełem, oknem na duszę artystki. Kompozycja jest uderzająco prosta: widok z przodu kobiety, jej spojrzenie bezpośrednie, wciągające. Jej ciemne włosy, kaskada otaczająca twarz, i surowa prostota tła wzmacniają intensywność tematu. Mały portret innego mężczyzny, jego spojrzenie intensywne, umieszczony jest na czole artystki, trzecie oko wychyla się z brwi. Łzy spływają po jej policzkach, będąc świadectwem jej emocjonalnego zamętu.