Dzieło sztuki przenosi nas do tętniącego życiem miasta portowego, skrupulatnie oddanego w monochromatycznej palecie, co jest świadectwem umiejętności artysty. Scena tętni życiem; majestatyczne statki stoją na wodzie, ich skomplikowany olinowanie to cud szczegółów, gotowe do wypłynięcia lub powrotu z odległych krajów. Budynki miasta spływają po zboczu wzgórza, zbiór stylów architektonicznych tworzy warstwową fakturę; to migawka codziennego życia zamrożona w czasie, wywołująca poczucie ponadczasowości i nostalgii.

Użycie linii przez artystę jest wyjątkowe. Cienkie linie służą do tworzenia faktury i głębi w wodzie, a także w górach, które stanowią tło dla miasta. Kontrast między szczegółowym pierwszym planem a bardziej rozmytym tłem przyciąga wzrok, tworząc poczucie perspektywy i sprawia, że chce się tam być. Prawie czuję bryzę morską i słyszę odległe krzyki mew. To zaproszenie do odkrywania uroku i energii Marsylii w latach 20. XX wieku.