Ten obraz jest trzewnym wyrazem bólu i zdrady. Artystka przedstawia nagą postać leżącą na łóżku, której ciało naznaczone jest licznymi małymi ranami, oddanymi w żywym, niemal gwałtownym czerwonym kolorze. Krew rozpryskuje się po prześcieradłach, odzwierciedlając emocjonalny niepokój. Mężczyzna, prawdopodobnie sprawca, stoi nad nią, a jego biała koszula również jest poplamiona krwią. Nad nimi baner głosi: „Kilka małych uszczypnięć!” – mrożące krew w żyłach niedomówienie. Kompozycja jest surowa; postacie są odizolowane w ramie. Użycie koloru przez artystkę jest szczególnie uderzające; kontrast między bladą skórą, karmazynową krwią i jasną bielą prześcieradeł wzmacnia poczucie grozy i wrażliwości. Ogólny efekt jest głęboko niepokojący, surowe przedstawienie udręki i konsekwencji przemocy.