Ten imponujący grawerunek przedstawia dumnego jeźdźca w historycznym stroju, siedzącego na koniu uniesionym na tylne nogi. Jeździec ma na głowie kapelusz z piórem i ubranie przypominające zbroję, co podkreśla jego pewność siebie oraz majestat; siedzi prosto, a jego wzrok jest skierowany zdecydowanie przed siebie. Koń jest szczegółowo oddany, z wyraźną muskulaturą oraz falującą grzywą i ogonem, podkreślającymi ruch i energię. Tło stanowią linie sugerujące łagodne wzgórza lub odległe góry pod lekko zachmurzonym niebem, tworząc spokojną scenerię dla dynamicznej sceny na pierwszym planie.

Artysta zastosował delikatne, ale pewne linie, mistrzowsko oddając faktury od tkanin i zbroi po błyszczącą sierść konia. Monochromatyczna paleta barw typowa dla grawerunków tej epoki, wraz z techniką kreskowania krzyżowego, nadaje pracom głębię i trójwymiarowość pomimo braku koloru. Emocjonalnie dzieło emanuje szlachetnością i autorytetem, przywołując historyczną siłę oraz klasyczną wielkość portretów konnych. Powstało pod koniec XVIII wieku i stanowi świadectwo technicznego mistrzostwa oraz subtelnej narracji w medium graweru.