ภาพร่างนี้บันทึกภาพคนขอทานผู้โดดเดี่ยวที่นั่งอยู่บนเกวียนล้อเลื่อนอย่างง่ายดาย รูปร่างในภาพถูกวาดด้วยเส้นที่หลวมและแสดงออกอย่างชัดเจน ถ่ายทอดทั้งความเคลื่อนไหวและความเปราะบางดิบๆ ตัวละครสวมหมวกกว้าง หนวดเครารุงรัง และเสื้อผ้าที่เก่าแก่ สะท้อนความยากลำบากในชีวิต ล้อเกวียนเป็นจุดเด่นที่ดึงดูดสายตาในองค์ประกอบนี้ ด้านล่างมีข้อความเขียนด้วยมือเป็นภาษาสเปนว่า “Mendigos que se llevan solos en Bordeaux” ซึ่งเป็นชื่อภาพที่บ่งบอกถึงการเดินทางเองแม้จะมีความทุกข์ยาก เทคนิคการใช้ดินสออ่อนทำให้เกิดเงาละมุนและบรรยากาศพร่ามัว ริมขอบภาพจางลงเน้นความเปราะบางและชั่วคราวของตัวละคร