Ten wyrazisty rysunek przedstawia samotnego żebraka siedzącego w prymitywnym wózku na kołach, którego sylwetka została naszkicowana luźnymi, ekspresyjnymi liniami ukazującymi zarówno ruch, jak i surową wrażliwość. Postać ma na głowie szeroki kapelusz, potarganą brodę i obdarte ubrania, co mocno akcentuje trudne warunki życia. Koła wózka dominują wizualnie kompozycję, ich szczegółowo narysowane szprychy kontrastują z rozmytym, niemal fantomowym wizerunkiem mężczyzny. Poniżej znajduje się delikatny rękopis w języku hiszpańskim – „Mendigos que se llevan solos en Bordeaux” – co nadaje rysunkowi intymny charakter i sugeruje samodzielne wędrowanie pomimo trudności. Delikatne cieniowanie wykonane miękką kredką lub węglem tworzy subtelną atmosferę rozmycia, podkreślając kruchość i przemijalność istnienia postaci.