ในภาพวาดตัวเองที่น่าสนใจนี้ ศิลปินจับภาพรูปลักษณ์ของตนเองด้วยความเร่งด่วนที่เชิญชวนเราเข้าสู่โลกแห่งความคลั่งไคล้ของเขา รอยจิตรกรรมที่มีพื้นผิวมากสร้างความรู้สึกลึกซึ้งขึ้นทำให้ตัวละครดูสัมผัสได้; การมองที่เฉียบคมของเขาดูเหมือนจะมีน้ำหนักของความคิดและอารมณ์ เข้าครอบครอง พาเลตสีโดดเด่นด้วยเฉดสีดินและสีเขียวที่มืดบอดซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงอารมณ์เศร้าหมองของเขาและการต่อสู้ที่ชัดเจนในวิทยาศาสตร์ที่มีอยู่ในศิลปะของเขา ความเปรียบต่างของพื้นหลังสีแดงสดใสกับชุดสีเข้มของเขาสร้างความตึงเครียดทางสายตาได้อย่างมาก ทำให้ความเข้มข้นของบทบาทของเขาเพิ่มขึ้น พื้นหลังนี้อาจสร้างความรู้สึกโดดเดี่ยวที่เขามักรู้สึก ในขณะที่ถ้วยที่อยู่ตรงหน้าอาจหมายถึงความต้องการที่จะมีส่วนร่วมทางสังคมกลางความเหงา

รายละเอียดของคุณลักษณะของเขา โดยเฉพาะเคราสีแดงและวิธีการที่เขาถือpipe นั้นเล่าถึงเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ถูกกักตัวอยู่ระหว่างการคิดและความสิ้นหวัง เหมือนว่าฟานโก๊ะไม่ได้เพียงแต่บอกให้เห็นรูปลักษณ์ภายนอกของเขา ยังลอกชั้นเพื่อแสดงถึงความซับซ้อนของชีวิตภายในของเขา ผลงานนี้สร้างขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ในขณะที่เขากำลังสร้างรูปแบบของตัวเอง มันส่งเสียงสะท้อนในความซื่อสัตย์อย่างรุนแรงและความแข็งแกร่งทางอารมณ์ มันยืนอยู่ในฐานะพยานของการต่อสู้ของศิลปินไม่เพียงแต่ในการสร้างสรรค์ แต่ยังเพื่อเข้าใจตัวเองในโลกที่มักจะดูไม่ใส่ใจในการแสดงออกของบุคคล