Portre, sessiz bir yansıma anını yakalar; öznenin, tuvalden hafifçe uzağa yöneltilmiş bakışı, bir iç gözlem duygusu uyandırır. Sanatçı, yüzü şekillendirmek için ışık ve gölgenin oyununu ustalıkla kullanır, ona dikkate değer üç boyutlu bir kalite kazandırır. Fırça darbeleri görünür, ancak dikkat dağıtmaz, görüntüye hayat veren bir doku ekler. Renk paleti sıcaktır, arka plana hakim olan toprak tonları figürü nazikçe sarar. Öznenin kıyafeti, kusursuz beyaz bir yakaya ve desenli bir kravat dokunuşuna sahip bir takım elbise, bu tür detayların önemli olduğu bir zamandan bahseder. Eser, bu dönemin portreciliğinin tipik, bir formalite ve sofistike hava yayıyor.