Sahne büyüleyici bir samimiyetle açılıyor. Narin kanatlarını açmış dört melek figürü, genç bir kadının etrafında toplanıyor. Sanatçının insan formuna hakimiyeti, çocukların yumuşak, yuvarlak kıvrımlarında ve merkezi figürün zarif duruşunda belirgindir. İfadesi, bir rüyadan uyanmış gibi, ya da belki de bir rüyanın eşiğindeymiş gibi, hayalperestlik ve hafif bir sürprizin ince bir karışımıdır. Sanatçı, sahnelerin dünyevi niteliğini artıran, figürlerin kendisinden yayılıyor gibi görünen yumuşak bir parıltı yayarak ışığı ustalıkla kullanır.