Sade, monokrom paletiyle bu oyma beni gölgeli bir dünyaya çekiyor. Bazıları rahatsız edici hayvanımsı özelliklere sahip, bir grup figür, merkezi bir sahnenin etrafında toplanmış. Kompozisyon klostrofobik hissettiriyor, sanki figürler bir sırrı paylaşarak izleyiciye doğru yaklaşıyorlar. Yüzü insan ve at arasında bir karışım olan bir kadın, yaşlı bir figürle oturuyor. Yakındaki bir kadın yaşlı kişinin üzerine eğilmiş, bir kitap okuyor, belki de bir teşhis veya tedavi şekli.

Sanatçı, şekli tanımlamak ve doku hissi yaratmak için çizgiyi ustaca kullanıyor. Karanlık, kasvetli arka plan, gözü merkezi anlatıya çeken ön plandaki soluk figürlerle keskin bir tezat oluşturuyor. Işık ve gölge kullanımı dramayı artırır, tüm sahneye bir huzursuzluk hissi yayar. Kalıcı bir etki bırakır.