Portre, elinde mimari planlar tutan ve dosya adından da anlaşıldığı üzere muhtemelen bir mimar olan seçkin bir beyefendiyi gözler önüne seriyor. Hafif yeşil tonları ve toprak renklerinin hakim olduğu, sade ama şık bir paletle boyanmış olan bu eser, sakin bir zarafet yayıyor. Beyaz tozlu saçları ve dantelli kravat detayları 18. yüzyıl zarafetini yansıtırken, doğrudan bakışı kendinden emin ve zeki bir duruş sunuyor. Sanatçı, hafif ve kadifemsi fırça darbeleriyle giysi dokusunu ve yüzün ince şekillendirilmesini vurgulamış; bu da esere canlı bir varlık katıyor ve izleyiciyi düşünceli bir an’a davet ediyor. Koyu ve sade arka plan figürü ön plana çıkarıyor ve izleyicinin dikkati doğrudan ifadesi ve elindeki mimari çizimlere odaklanıyor.

Bu eser, sanatçının sadece fiziki benzerliği değil, aynı zamanda kişinin mesleki kimliğini yakalamadaki ustalığını gösteriyor. Mimari çizimlerin çalışmaya eklenmesi, konuya anlatısal bir derinlik kazandırarak, kişinin mesleğini ve zekasını vurgulamakta. Portre, sosyal statüyü ve başarıları ölümsüzleştirmek için yaygın olarak kullanıldığı bir döneme ait olup, kişisel karakterle mesleki gurur arasında dengeli bir ifade sunuyor. Genel duygusal etki, saygı ve hayranlık duygusu—temsilin ötesinde entelektüel bir kutlama niteliğinde, 18. yüzyıl sonu İspanya estetik anlayışını yansıtıyor.