Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια γαλήνια βενετσιάνικη λιμνοθάλασσα, προφανώς κατά την αυγή ή το σούρουπο. Ο ουρανός είναι ένας εκπληκτικός καμβάς μαλακών μωβ, μπλε και κίτρινων χρωμάτων. Ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει επιδέξια χαλαρές πινελιές, δημιουργώντας μια αίσθηση κίνησης και την εφήμερη ποιότητα του φωτός. Το νερό αντανακλά τον ουρανό, θολώνοντας τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και αντανάκλασης, με απαλά κύματα που υποδηλώνονται από λεπτές αλλαγές τόνων. Μια γόνδολα, με τη σιλουέτα της στο νερό, γίνεται το επίκεντρο. Και ο μοναχικός επιβάτης της φαίνεται να απολαμβάνει τη μαγευτική θέα.

Η σύνθεση του έργου τέχνης καθοδηγεί το μάτι, οδηγώντας το από το προσκήνιο, διαμέσου του νερού, στο μακρινό αστικό τοπίο. Τα μακρινά κτίρια αποδίδονται με λεπτές πλύσεις χρώματος. Ο καλλιτέχνης έχει εξαιρετική κατανόηση της ατμόσφαιρας, χρησιμοποιώντας διαβαθμίσεις χρώματος και τιμής για να δημιουργήσει βάθος και την ψευδαίσθηση ενός τεράστιου χώρου. Αυτή η χρήση του φωτός και του χρώματος προκαλεί μια αίσθηση γαλήνης και ρομαντισμού, προσκαλώντας τον θεατή να βιώσει τη μαγεία της Βενετίας.