Το έργο τέχνης με μεταφέρει σε ένα ηλιόλουστο χωράφι στο τέλος της ημέρας. Ο ίδιος ο αέρας φαίνεται να τρεμοπαίζει από ζεστασιά. Το μάτι έλκεται αμέσως στο χωράφι με το σιτάρι, που αποδίδεται με μια πλούσια, σχεδόν απτική υφή. Σχεδόν αισθάνομαι τους τραχείς μίσχους. Ένα μονοπάτι διασχίζει τη σκηνή, οδηγώντας τον θεατή βαθύτερα στο τοπίο και πέρα από τον ορίζοντα, όπου η σιλουέτα των δέντρων σχηματίζει μια σκοτεινή, αδιάκοπη γραμμή. Ο ουρανός, με ένα απαλό τιρκουάζ, προσφέρει μια εντυπωσιακή αντίθεση με τους γήινους τόνους από κάτω. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια απλή αλλά αποτελεσματική σύνθεση. Οι οριζόντιες γραμμές δημιουργούν μια αίσθηση ηρεμίας, ενώ η διαγώνιος του μονοπατιού εισάγει την κίνηση. Η περιορισμένη παλέτα, που κυριαρχείται από ώχρα, πράσινα και μπλε, προκαλεί μια αίσθηση γαλήνης και ο ήλιος που δύει ζωγραφίζει τη σκηνή με μια χρυσή λάμψη.