Στεκόμενη στα σύνορα μεταξύ δύο κόσμων, μια γυναίκα με ένα απαλό ροζ φόρεμα κρατά μια μικρή σημαία. Τα χρώματα της πατρίδας της πάλλουν με εσωτερική ζωή. Ο καμβάς είναι χωρισμένος στα δύο, με κάθε μισό να είναι μια έντονη αντίθεση. Στα αριστερά, οι ζεστοί τόνοι του μεξικανικού τοπίου αγκαλιάζουν έναν προ-Κολομβιανό ναό, με έναν ήλιο και ένα φεγγάρι να επιβλέπουν τη σκηνή. Η δεξιά πλευρά, ωστόσο, κυριαρχείται από βιομηχανικά μηχανήματα, με καπνοδόχους να εκπέμπουν μια χλωμή, νεφελώδη αμερικανική σημαία. Το επίσημο βλέμμα της καλλιτέχνιδας συναντά το δικό μας, η ευπάθειά της είναι αισθητή ανάμεσα στον σκληρό συμβολισμό του περιβάλλοντός της. Η στάση της ενσαρκώνει έναν βαθύ εσωτερικό αγώνα, μια λαχτάρα για τη ζεστασιά των καταβολών της έναντι της ψυχρής, μηχανικής πραγματικότητας που κατοικεί τώρα. Κάτω, οι ρίζες αλληλοσυνδέονται, συνδέοντας και τα δύο μισά, υπενθυμίζοντάς μας την κρυφή ζωτική δύναμη που συνδέει όλα τα πράγματα.