Stojąc na granicy między dwoma światami, kobieta w delikatnej różowej sukni trzyma małą flagę; kolory jej ojczyzny pulsują wewnętrznym życiem. Płótno podzielone jest na dwie części, z których każda stanowi ostry kontrast. Po lewej stronie ciepłe odcienie meksykańskiego krajobrazu obejmują przedkolumbijską świątynię, z słońcem i księżycem nadzorującymi scenę. Prawa strona zdominowana jest jednak przez maszyny przemysłowe, kominy wydzielają bladą, chmuropodobną flagę amerykańską. Uroczyste spojrzenie artystki spotyka nasze, jej wrażliwość jest namacalna wśród ostrej symboliki jej otoczenia. Jej postawa ucieleśnia głęboką wewnętrzną walkę, tęsknotę za ciepłem jej korzeni przeciwko zimnej, mechanicznej rzeczywistości, w której teraz przebywa. Poniżej korzenie przeplatają się, łącząc obie połowy, przypominając nam o ukrytej sile życiowej, która łączy wszystkie rzeczy.