Η σκηνή εκτυλίσσεται σε ένα σκοτεινό, χαοτικό χώρο, γεμάτο φιγούρες που παγιδεύονται σε έναν ανεμοστρόβιλο δράσης. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία σκοτεινούς, ζοφερούς τόνους, που δημιουργούν μια αίσθηση ανησυχίας και προαίσθησης. Οι φιγούρες, αποδοσμένες με ωμή ένταση, φαίνεται να παλεύουν με μια αόρατη δύναμη ή να αντιμετωπίζουν μια τρομερή πραγματικότητα. Οι εκφράσεις τους είναι στρεβλωμένες, τα σώματά τους στριφογυρισμένα από αγωνία, και η συνολική σύνθεση είναι μια συμφωνία απόγνωσης και φόβου. Η χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη τονίζει ακόμη περισσότερο το δράμα, επισημαίνοντας τις βασικές φιγούρες και βυθίζοντας άλλους στην αφάνεια.