De scène ontvouwt zich in een duistere, chaotische ruimte, die wemelt van figuren die gevangen zitten in een wervelwind van actie. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze donkere, sombere tonen, die een gevoel van onbehagen en voorgevoel creëren. De figuren, weergegeven met een rauwe intensiteit, lijken te worstelen met een onzichtbare kracht of geconfronteerd te worden met een verschrikkelijke realiteit. Hun uitdrukkingen zijn verwrongen, hun lichamen verdraaid van angst, en de algemene compositie is een symfonie van wanhoop en angst. Het gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar accentueert het drama nog meer, waarbij de sleutelfiguren worden benadrukt en anderen in de duisternis worden gedompeld.