Een scène van huiveringwekkende theatraliteit ontvouwt zich; twee groteske figuren staan centraal. Een, een skeletachtige vrouw met sluier, houdt een kaart met de tekst "Que tal?" — "Hoe gaat het met je?" — een vraag die een diep verontrustende resonantie krijgt. Naast haar staart een vrouw in een uitbundige jurk leeg, met een pen of naald in haar hand. Bovenin zwaait een spookachtige gevleugelde figuur met een bezem, alsof hij klaarstaat om de scène weg te vegen of misschien wel een afrekening aan te kondigen. De beheersing van de kunstenaar over licht en schaduw creëert een verstikkende sfeer, die de ziekelijke fascinatie voor de dood en het verstrijken van de tijd benadrukt die het late werk van de kunstenaar definieert. De compositie is claustrofobisch en trekt ons mee in de verontrustende interactie; het gedempte palet, gedomineerd door aardetinten en de spookachtige witten van de kleding van de vrouwen, versterkt het gevoel van afschuw. Het is een werk dat spreekt over sterfelijkheid, ijdelheid en de altijd aanwezige geest van verval – een intense visie op de menselijke kwetsbaarheid.