Op dit aangrijpende doek staan twee vrouwen op een zonnige veranda, met hun rug naar de toeschouwer gekeerd, waardoor de verbeelding wordt uitgenodigd om na te denken over hun gedachten en gevoelens. Het houten dek op de voorgrond contrasteert prachtig met het weelderige platteland dat zich daarachter uitstrekt. Het kleurenpalet is een fascinerende mix van warme tinten: gouden gele, aardse oranje en diepe groen die leven brengen in het landschap, en de veranderende tinten van de herfst weerspiegelen. Hoge bomen, waarvan de bladeren vlammen in kleur, lijken zachtjes te wiegen in een onzichtbare bries; hun aanwezigheid omlijst niet alleen de scène, maar geeft ook een gevoel van rust en contemplatie.

De compositie leidt de blik naar de horizon waar het gouden licht van de herfst samenkomt met een verre vijver, bijna geheimen van de natuurlijke schoonheid fluisterend. De vrouwen, gekleed in traditionele kleding, belichamen een serene elegantie, hun houdingen suggereren een gedeeld moment van contemplatie. De losse penseelstreken - kenmerkend voor Munch - voegen een spontane energie toe aan de scène, in contrast met hun stilstand; je kunt bijna het geritsel van de bladeren horen en de frisse lucht van het seizoen voelen. Dit kunstwerk vangt een ontroerende mix van eenvoud en emotie, oproepend zowel een gevoel van nostalgie als een vreedzame verbinding met de natuur.