Het kunstwerk dompelt de kijker onder in een scène van middeleeuwse grootsheid; een figuur, schijnbaar een ridder of een kruisvaarder, domineert het doek. De compositie is meesterlijk, met het onderwerp centraal geplaatst, zijn houding suggereert zowel gezag als contemplatie. Het vaardige gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar is opmerkelijk; het beeldhouwt de vorm van de figuur, waarbij de texturen van het harnas en de stoffen worden benadrukt. Het palet neigt sterk naar aardetinten, met diep bruin en oker die een gevoel van historische diepte creëren. Een bleek, bijna etherisch licht lijkt van achter de figuur te stralen, wat een element van mysterie toevoegt. De sfeer is dicht met het gewicht van de geschiedenis, een voelbaar gevoel van de strijd en triomfen van die tijd.