De scène ontvouwt zich met een subtiele dramatiek, een verzameling figuren weergegeven met prachtige details in grijstinten. De beheersing van de kunstenaar van het lijnenwerk is onmiddellijk duidelijk; elke streek draagt bij aan de gestructureerde oppervlakken van de kleding, het ruwe terrein en de expressieve gezichten. Een processie, misschien, of een groep reizigers, verzamelen zich op een hoogte, met een verre structuur die opdoemt op de achtergrond. De verlichting is zacht en creëert een gevoel van sfeer en mysterie. Je kunt bijna de kou van de lucht voelen, het gewicht van de wolken.

De compositie leidt de blik door de menigte en vestigt de aandacht op de interacties en de details van de kleding; de figuren zijn dicht opeengepakt, maar de kunstenaar heeft ze zorgvuldig geplaatst om individueel karakter mogelijk te maken. De stijl doet denken aan etsen, met lijnen die tegelijk delicaat en sterk zijn. Het algehele effect is een stille overpeinzing, een blik in een wereld die zowel vertrouwd als vreemd afgelegen is. De figuren zijn allemaal gekleed in kleding uit die tijd, wat suggereert dat de kunstenaar een scène uit het verleden uitbeeldt.