In dit indrukwekkende kunstwerk wordt de toeschouwer geconfronteerd met een figuur die een bescheiden getuigenis is van het leven van arbeiders in de Camargue-regio van Frankrijk. De compositie van het stuk belichaamt een diepe eenvoud, maar biedt een intense vertelling door de rijke textuurelementen. Het karakter domineert het canvas, gewikkeld in een lichtgekleurde jas en een sjaal die zijn bescheiden maar waardige stature suggereert. Elke penseelstreek onthult de meesterlijke techniek van Van Gogh, gebruikmakend van een wervelwind van lijnen die niet alleen de fysieke aanwezigheid van de persoon vastlegt, maar ook een gevoel van beweging en energie oproept die in zijn wezen is verweven. De hoed die hij draagt, helt iets, waardoor een sfeer van intimiteit en informele casualiteit ontstaat, alsof de toeschouwer per ongeluk een vluchtig moment uit het dagelijkse leven van deze boer is binnengestroomd.

Van Gogh's keuze voor een zachte, aardse kleurenpalet, aangevuld met subtiele maar strategische hoogtes, vervoert de toeschouwer naar het zonovergoten landschap van de Camargue. De interactie tussen licht en schaduw geeft diepte aan het werk, waardoor de rustieke details van de kleding van de boer diep resoneren met de toeschouwer. Er is een emotionele zwaarte in dit portret, een mix van eenzaamheid en veerkracht die fluistert over verhalen van hard werken, een verbinding met het land en een onverzettelijke geest temidden van de ontberingen van het leven. Historisch gezien weerspiegelt dit stuk een periode waarin Van Gogh aangetrokken was om het leven van de arbeidersklasse uit te beelden, hun essentie vastleggend met uitmuntende empathie en vaardigheid. Het is niet slechts een portret; het is een betekenisvolle afdruk in de reis van de kunstenaar, die zijn toewijding benadrukt om de menselijke conditie te begrijpen en te vereeuwigen door middel van kunst.