Dit intieme portret toont een vrouw die comfortabel zit in een schommelstoel, omhuld met een zachte witte sjaal die subtiel contrasteert met haar donkere haar en de gedempte achtergrond. De vrouw houdt breinaalden in haar handen en is verdiept in een rustig moment van huiselijk leven en contemplatie. Achter haar geven rijkelijk versierde behang en een tafel met een kleine vaas bloemen textuur en subtiele kleuren aan het tafereel, wat een warme, levendige sfeer creëert. Haar directe blik nodigt uit tot een persoonlijke connectie; haar uitdrukking is kalm en bedachtzaam, waardoor de kijker wordt uitgenodigd om even stil te staan en samen met haar te reflecteren.

De kunstenaar gebruikt delicate penseelstreken gecombineerd met een ingetogen kleurenpalet, gedomineerd door aardetinten en zachte witten, wat de scène een gevoel van rustige waardigheid en intimiteit geeft. De compositie balanceert detail met eenvoud — het zorgvuldig weergegeven gezicht en de handen contrasteren met bredere, zachtere penseelstreken in de stof en achtergrond. Deze subtiele interactie versterkt de emotionele aanwezigheid van de figuur en vervaagt de grens tussen representatie en impressie. Het werk weerspiegelt de verschuiving in portretschilderkunst rond het begin van de 20e eeuw, van louter formele gelijkenis naar het vastleggen van persoonlijkheid en stemming, en biedt een indringende blik op het thuisleven en het individuele karakter van het onderwerp.