De afbeelding toont een vrouw, waarschijnlijk een wasvrouw, met een zachte, bijna melancholische uitdrukking. De kunstenaar heeft haar vastgelegd met een zachte focus, waarbij het spel van licht en schaduw op haar gezicht en kleding wordt benadrukt. Haar blik is naar beneden gericht, verzonken in gedachten of misschien moe van het werk van de dag. Het gebruik van blauw en wit in haar gestreepte blouse creëert een opvallend contrast met de gedempte groentinten van de achtergrond. De penseelstreken van de kunstenaar zijn zichtbaar en voegen een textuurrijke rijkdom toe die de kijker uitnodigt om op een tactiel niveau met het schilderij in contact te komen. Het is een portret dat spreekt over stille waardigheid en de eenvoudige realiteiten van het leven in een vervlogen tijdperk.