De scène ontvouwt zich met de geduldige precisie van een pointillistische droom, waarbij de penseelstreken worden vervangen door een minutieuze dans van kleine, individuele kleurpunten. Het oog wordt niet geleid, maar uitgenodigd om deel te nemen, om de blauwen, groenen, gelen en paarsen te mengen tot een harmonieus geheel. De kustlijn, geaccentueerd door toeven van bomen in verschillende blauwgroene tinten, golft zachtjes; het weerspiegelt de zachte helling van de verre heuvels. Er is een voelbaar gevoel van warmte en rust, een gouden licht dat de lucht doordringt en weerkaatst op het kalme water, wat de middagzon suggereert. Ik kan bijna de warme lucht voelen en het zachte klotsen van de golven horen.