Het schilderij roept onmiddellijk een gevoel van landelijke rust op; een scène uit het dagelijks leven die zich afspeelt langs een zacht stromende rivier. Twee eenvoudige woningen, waarvan de daken de textuur van stro of grove tegels suggereren, nestelen zich tussen weelderig groen, wat duidt op een leven dicht bij de natuur. De penseelstreken dansen over het doek en geven het gebladerte een levendige, bijna glinsterende kwaliteit, alsof een zachte bries voortdurend door de bladeren ruist.

Aan de oever van de rivier zijn figuren - misschien wasvrouwen, zoals de titel impliceert - gebogen, bezig met hun dagelijkse taken. Hun vormen zijn vereenvoudigd, maar ze zijn doordrenkt met een gevoel van doel. Het water zelf, weergegeven met vloeiende, gestructureerde streken, weerspiegelt de gedempte tinten van de lucht, die mooi contrasteert met de warmere tinten van de aarde en de gebouwen. Er heerst een sfeer van kalmte, geaccentueerd door het subtiele spel van licht en schaduw dat door de bomen filtert.