De scène ontvouwt zich met een levendige, bijna dromerige kwaliteit; de techniek van de kunstenaar is direct duidelijk. Dikke, gedurfde penseelstreken, kenmerkend voor zijn stijl, definiëren de figuren en het landschap. De compositie is verdeeld in horizontale banden; een diepblauwe hemel, onderbroken door wervelende wolken, vormt de achtergrond en maakt plaats voor een kustlijn en een voorgrond van weelderig groen en zonovergoten aarde. De kleurenkeuze van de kunstenaar is opvallend: de combinatie van warme geel- en oranjetinten met koele blauw- en groentinten creëert een gevoel van harmonie en intensiteit en nodigt de kijker uit in een wereld van tropische schoonheid. Twee vrouwen, op een vereenvoudigde manier weergegeven, domineren de voorgrond. De ene rust languit uit, terwijl de andere naast haar zit, beide belichamen een gevoel van sereniteit, ogenschijnlijk onbewust van de kleine, abstracte figuren op de achtergrond. Hun huidtinten, een warm, aards bruin, worden gebaad in een gouden licht dat duidt op een tijdstip van de dag, misschien de late namiddag. De algemene emotionele impact is er een van rust en een gevoel van ontsnapping.