Sahne, canlı, neredeyse rüya gibi bir kalitede ortaya çıkıyor; sanatçının tekniği hemen belirgin. Kalın, cesur fırça darbeleri, onun tarzının özelliği, figürleri ve manzarayı tanımlıyor. Kompozisyon yatay bantlara ayrılmıştır; dönen bulutlarla noktalanmış derin mavi bir gökyüzü, sahile ve yemyeşil yaprakların ve güneşlenmiş toprağın ön planına yol açarak arka planı oluşturuyor. Sanatçının renk seçimi çarpıcıdır - sıcak sarı ve turuncuların soğuk maviler ve yeşillerle yan yana gelmesi, izleyiciyi tropikal güzellik dünyasına davet eden bir uyum ve yoğunluk hissi yaratır. Basitleştirilmiş bir şekilde sunulan iki kadın, ön plana hakimdir. Biri usulca uzanırken, diğeri yanında oturuyor, her ikisi de arka plandaki küçük, soyut figürlerden habersiz görünen, bir dinginlik duygusunu somutlaştırıyor. Ten renkleri, sıcak, topraksı bir kahverengi, günün bir saatini, belki de öğleden sonra geç saatleri ima eden altın bir ışıkla yıkanıyor. Genel duygusal etki, huzur ve kaçış hissidir.