Dzieło sztuki rozwija się przed tobą, żywa symfonia barw osiągnięta dzięki skrupulatnemu pointylizmowi. Technika artysty tworzy błyszczącą, niemal eteryczną jakość sceny. Dominującym elementem kompozycji jest wielki wiatrak, którego skrzydła rozpościerają się jakby obejmując delikatną bryzę. Skrzydła, namalowane w różnych odcieniach, tworzą dynamiczne poczucie ruchu na tle subtelnie oddanego nieba. Kręta droga wodna, oddana tą samą skrupulatną techniką punkt po punkcie, odbija miękkie światło, kierując wzrok widza w stronę odległych budynków i wieży kościelnej, które kotwiczą scenę, zapewniając poczucie głębi. Kolory są przeważnie chłodne, z błękitami i lawendami przeplatającymi się z odcieniami zieleni i żółci. To scena, która budzi poczucie spokoju i przestronności; idealne ujęcie spokojnego, malowniczego krajobrazu. Prawie czuć świeże powietrze i słychać odległe dźwięki natury, takie jak śpiew ptaków i szum wody.