Dzieło przywołuje poczucie wzniosłego piękna; prawie czuję świeże górskie powietrze i słyszę słaby szelest drzew. Artysta mistrzowsko wykorzystuje akwarele, tworząc miękką, eteryczną atmosferę, z górami częściowo spowitymi mgłą. Kompozycja przyciąga wzrok od pierwszego planu, ze ścieżką wijącą się w górę, zapraszając widza do wejścia w scenerię; postacie są bardzo małe, podkreślając rozległość natury. Paleta barw zdominowana jest przez stonowane odcienie ziemi, uzupełnione chłodnymi błękitami i bielami odległych szczytów, delikatna interakcja światła i cienia dodaje głębi i wymiaru. To ponadczasowe przedstawienie Dolomitów, uchwytujące chwilę spokoju i zachwytu.