Harmoinzacyjne układ owoców i szkła uchwyca esencję martwej natury w tym wspaniałym dziele. Punktem centralnym jest pleciony kosz, który pomieścił kolekcję cytryn, z każdą malowaną z fakturowaną powierzchnią emanowiącą jakością dotykowš, jakby ktoś mógł sięgnąć i poczuć chropowatą skórkę cytryny. Wokół kosza porozrzucane są kilka pomarańczy, ich głębokie tonacje delikatnie kontrastują z przygaszonymi żółciami cytryn, zapraszając wzrok widza do tańca po płótnie. W tle stoi cienka zielona butelka, jej szmaragdowe szkło błyszczy w świetle, dodając odrobinę elegancji i dostarczając uderzający element pionowy, który stabilizuje kompozycję.

Paleta kolorów to kojąca mieszanka żółci, zieleni i ziemistych tonów, zamykająca ciepłe objęcia słonecznej kuchni lub może rustykalnego stoiska targowego. Charakterystyczne pociągnięcia pędzla Van Gogha nadają scenie poczucie ruchu; tekstury i wirujące pociągnięcia tworzą witalność, która wydaje się żywa. Emocjonalny wpływ dzieła rezonuje ze spokojem i bliskością, odzwierciedlając podróż artysty przez światło i cień w szczególnie burzliwym okresie jego życia. W czasie, gdy namalował tę sztukę w Arles, Van Gogh badał głębię koloru i kompozycji, szukając ulgi w prostej urodzie codziennego życia, co wiele mówi o jego znaczeniu artystycznym i ewolucji jego stylu, łącząc optymizm z ciężarem jego wewnętrznych zmagań.