To uderzające dzieło sztuki ujmuje eteryczną relację między snem a śmiercią. Dwie postacie leniwie leżą na luksusowym łóżku ozdobionym bogatymi tkaninami; ich czerwone zasłony oprawiają ich odpoczynek, podczas gdy miękkie fałdy ośmiokątnej kołdry nadają nastrojowy luksus; to moment zatrzymany w spokojnej bliskości. Postać reprezentująca sen i ta, która personifikuje śmierć, wcielają w sobie paradoks łagodnego poddania życia nieuchronnemu. Każdy kontur i zakręt ich ciał rozbrzmiewa uczuciem pokoju—ich wyraz twarzy jest spokojny, przywołując spokojne przyjęcie losu.