Obraz ukazuje eteryczną scenę, na której grupa delikatnych, niematerialnych postaci—nimf—tańczy na leśnej polanie. Atmosfera jest mglista i senna, utrzymana w miękkich, stłumionych tonacjach zieleni, błękitu i ziemistych brązów. Te eteryczne tancerki, namalowane płynnymi, pełnymi gracji pociągnięciami pędzla, poruszają się w harmonijnym kręgu, a ich zwiewne szaty falują przy każdym kroku. Drzewa w tle chłoną rozproszone światło, nadając scenie tajemniczą aurę, podczas gdy słońce chyli się ku zachodowi na horyzoncie. Subtelna gra światła i cienia tworzy poetycki moment, przywodzący na myśl dawne mity oraz czar natury, zapraszając widza do wyobrażenia sobie szumu liści i odległych dźwięków ukrytego leśnego święta.