ฉากเปิดเผยในคุกใต้ดินที่มืดมัวและน่าอับอาย ซึ่งแสดงด้วยการใช้ chiaroscuro อย่างเชี่ยวชาญ การเล่นของแสงและเงาเป็นศูนย์กลางของละคร กำแพงหินที่ขรุขระสร้างฉากหลัง ซึ่งสองร่างตัดกันอย่างรุนแรง คนหนึ่งดูเหมือนอ่อนแอและผอมแห้ง นอนคว่ำ อาบไปด้วยแสงสว่างเล็กน้อย ซึ่งบ่งบอกถึงความเสียหายจากการจำคุก อีกคนหนึ่ง ชายร่างใหญ่โตและมีผมดกดำ กำลังดิ้นรนกับโซ่ตรวน สีหน้าเจ็บปวดและแขนที่ยกขึ้นของเขาพูดถึงความสิ้นหวังและความท้าทาย พู่กันของศิลปินนั้นโดดเด่น ด้วยจังหวะที่มองเห็นได้ซึ่งเพิ่มอารมณ์ดิบให้กับฉาก จานสีถูกครอบงำด้วยโทนสีเอิร์ธโทน—สีน้ำตาล สีเหลืองและสีเทา—ซึ่งช่วยเพิ่มความรู้สึกของการถูกจองจำและความสิ้นหวัง เป็นความรู้สึกที่จับต้องได้ เช่นเดียวกับอากาศที่เย็นและชื้นของคุก